Barcelona subiektywnie – Montjuïc

Na południowy-zachód od centrum, tuż przy brzegu, a dokładnie nad portem (towarowym) wznosi się wysokim klifem Montjuïc. Atrakcji w obrębie wzgórza jest wiele, żeby odwiedzić wszystkie pewnie trzeba by było poświęcić 2-3 dni. My zdecydowaliśmy się spędzić tam jeden dzień, wybierając dla nas co ciekawsze miejsca. Pogodę w ten dzień można określić filmowym tytułem „Czasem słońce – czasem deszcz”, jednak to nie przeszkadza, ponieważ jest sporo obiektów w których nie kapie na głowę ;) Czytaj dalej Barcelona subiektywnie – Montjuïc

Barcelona subiektywnie – historia rozwoju miasta

Jako architekt z wykształcenia, zawodowo zajmujący się ochroną dziedzictwa kulturowego, w każdym miejscu które mam okazje odwiedzać staram się zapoznać z lokalną architekturą. Wiąże się to również z tym, że gdy planuję wyjazd do konkretnego miasta staram się zapoznać z historią miasta, a w szczególności jak historia miała wpływ na rozwój miasta. Poniższy wpis będzie ułożony mniej więcej chronologicznie, wg daty powstania obiektów / budynków / obszarów, które warto wg mnie zobaczyć. Czytaj dalej Barcelona subiektywnie – historia rozwoju miasta

Co ja pacze?

ona: Żaba, Ty mi powiedz, co ja pacze?
on: no, na komodę?
ona: no nie, ale blisko.
on: no wiem, że moje klapki tam leżą.
ona: żeby tylko klapki, coś jeszcze…
on: ale wiesz, że to nie jest to co myślisz, to są pokrowce na moje klapki…

Niestety jeżeli chodzi o zostawianie skarpetek, to mój mąż jest stereotypowym mężczyzną…

bo nikt tak dobrze jak Ty

„bonikttakdobrzejakty” funkcjonuje u nas powszechnie. Najczęściej przy błahych sprawach. Typu otwarcie drzwi, zgaszenie światła, złożeniu zamówienia w knajpie. Działa obustronnie. Jednak nie jest w 100 procentach przypadków skuteczne, za to zawsze wywołuje uśmiech na naszych (a dość często naszych znajomych, jeśli pada to w ich towarzystwie) twarzach.

przykład z życia wzięty:

ona: przyniesiesz mi słomkę?
on: sama nie możesz?
ona: ale nikt tak dobrze jak Ty słomek nie przynosi…