Poniedziałek – kręgle z Piotrasami, we wtorek – odsypianie kręgli ;) Raz wygrałam – poczekałam, aż reszta się zmęczyła :D

W środę zakupy, wróciłam po 19, zjadłam i poszłam spać.

W czwartek najpierw bieganie po Wielkim Kacku (wieś tańczy i śpiewa w 250 tysięcznym mieście). A po pracy do kina. Na „Czarny czwartek”. Nie będę się rozpisywać nad sztuką filmowania. Bo się na tym nie znam. Co do akcji, to większości i tak wie jak to się kończy. Ale nie mniej – warto obejrzeć. Choćby, żeby się przekonać, że Polacy potrafią dobry film nakręcić. Przed kinem zdążyliśmy wejść do empiku. Przy wejściu była reklama książki „Triumf owiec” Leonnie Swann – ciąg dalszy uwielbianej przeze mnie „Sprawiedliwości owiec”, pokazałam tylko M. palcem i „znajdź mi to”. Więc znów, zamiast czytać o historii Europy, a tym bardziej o budowie jachtu mieczowego, czytam kryminał z punktu widzenia stada owiec.

W piątek szkolenie w pracy – z Kpa. Fascynujące normalnie… Ale jakoś przebrnęłam, tym bardziej, że wieczorem znowu kręgle, tym razem z N. i  Mazzem. Po kręglach wyżerka w Sphinxie. I zniesmaczona mina kelnera, jak się domagaliśmy naszych sosów. I to w sumie była moja impreza urodzinowa, reszta weekendu raczej na spokojnie, ale nie obyło się bez niespodzianek.

Sobota zdecydowanie leniwa. No prawie. Za wyjątkiem wysprzątania mieszkania, zrobienia 3 porcji prania, upieczenia ciasta, zrobienia cheesecake’a…

W niedzielę o 8.15 jedliśmy już śniadanie. Nie było jakiś wielkich planów, ale jakoś tak spać już nie mogliśmy ;) Wybraliśmy się do kina 5d. Oprócz oglądania animacji 3d doszło trzepanie fotelami, woda, dym, bańki mydlane, wiatr z różnych stron.  Niekoniecznie coś na co można chodzić regularnie, ale chociaż zobaczyć co i jak, śmiechu dużo :) Potem mieliśmy wrócić do mnie, ale M. dostał esa od Balesia, czy jedziemy z nimi gdzieś na wycieczkę. Esa przeczytał po 30-40min od momentu, kiedy został wysłany, nu ale przedzwonił, i okazało się, że jeszcze z Gdańska nie wyjechali „a Wy gdzie jesteście?” „No u Was pod domem” :D (bo przystanek jest po drugiej stronie ulicy). W ten oto sposób, w ten zimny, wietrzny dzień, wylądowaliśmy w Gniewie. Dawno w takiej zapadłej dziurze nie byłam… Nu i zamek nieczynny, bo sezon od 1 maja… W poszukiwaniu kawy wylądowaliśmy w Pelplinie. Się znalazła, ale jakaś cudna nie była, dużego wyboru zresztą nie mieliśmy. Przed następną wycieczką trzeba zrobić rozeznanie. Gdzie dają kawę, ew. gdzie jest jakiś lokalny browar ;) A i sprawdzić co i kiedy pootwierane, i kiedy są msze w katedrach, żeby znowu nie czekać w aucie pod kościołem, jedząc czipsy, aż się msza skończy, żeby zwiedzać można było.

Hinduska kuchnia – bo S. uwielbia, ja zresztą też :)

Nigella :D

I łapki Nigelli do sałatek jeszcze chcę :D

O jakiej porze dnia czytasz najchętniej?
Długie zimowe wieczory

Gdzie czytasz?
Najczęściej w autobusie czy pociągu. Codziennie w wannie, odkąd jeżdżę samochodem na uczelnie, to moja dzienna 30min dawka czytania odbywa się w wannie (tak, wiem, nie zdrowo dla książek). U Seby czytam na/w łóżku (zależy czy mi zimno ;) ) bo tam najwygodniej, mogę łatwo zmieniać pozycję. Aczkolwiek wolałabym wieeelk, miękki fotel… kiedyś się dorobie

Jeśli czytasz na leżąco w łóżku, to czytasz najchętniej na plecach czy na brzuchu?
Na boku =]

Jaki rodzaj książek czytasz najchętniej?
Kryminały, fantasy, sci-fi, klasykę, dokumentalne, historyczne.

Jaką książkę ostatnio kupiłaś?
“Piąty Elefant” Terry Pratchett

Co czytałaś ostatnio?
“Emma” Jane Austin

Co czytasz aktualnie?
“Wampiry” Brian Lumley

Używasz zakładek czy zaginasz ośle rogi? Jeśli używasz zakładek to jakie one są?
Używam. Bo sama je robie :)

Co sądzisz o książkach do słuchania?
Jestem wzrokowcem, więc nie za bardzo jestem do nich przekonana.

Co sądzisz o e-bookach?
Drukowane, z monitora przeczytałam tylko jedną. Czasem jakieś krótkie opowiadania na komórkę wrzucam ;)

Nie wyznaczam nikogo. Kto ma ochotę to zapraszam do udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania :)

Niezależnie skąd wyruszysz.
Na całą książkę składa się wiele ciekawych opowiadań osadzonych w polskich realiach, które mogły, lub mogą się wydarzyć. Tym razem jednak bez udziału Jakuba Wędrowycza (z którym przede wszystkim kojarzony jest autor). Pilipiuk jak zwykle wykazał się niezwykłym humorem i pomysłowością (równoległy świat, który jest zdominowany przez wampiry, listy sumiennego obywatela, który podejrzewa, że w jego bloku są kosmici, czy taksówki przerabiane na wozy bojowe).

Książka jest napisana z punktu widzenia owiec (np. miarą odległości jest “długość owcy”), które czesto nie rozumieją złożonego i nielogicznego postępowania ludzi. Pewnego ranka znajdująco swojego pasterza przebitego szpadlem postanawiają znaleść morderce i dokonać sprawiedliwości. Prowadzą złożone śledztwo (w przeciwieństwie do miejscowej policji, która nie prowadzi żadnego), często przezwyciężając własne lęki i dokonując rzeczy, które kiedyś w ich mniemaniu były niemożliwe. Do samego końca nie było wiadomo kto zabił pasterza, mimo iż przez całą fabułę przewijało się kilka podejrzanych i ich motywów. Książka też daje do myślenia. Pokazując zachowania ludzkie “z zewnątrz”.